روز دانشجو  بهانه و فرصتی می تواند باشد که ضمن بازشناسی پیرامون واقعه ۱۶ آذر ، به ابعاد مختلف فعالیتهای دانشجویی و بطورکلی منزلت دانشجو و رسالت جریان دانشجویی در قبال کمال و توسعه جامعه‌ امروز و فردا پرداخته شود ….

کتاب شعرضیافت نخستین دفتر سروده های سجاد اسفندیاری است که با سی و نه قطعه شعر در چهل و پنج صفحه-سال ۱۳۹۷ توسط نشر ایجاز به چاپ رسید.

وی دانش آموخته کارشناسی ارشد زبان و ادبیات پارسی از دانشگاه اصفهان است و هم اکنون در کسوت دبیر زبان و ادبیات پارسی در زادگاهش ایذه مشغول به تدریس و پرورش فکری دانش آموزانش می باشد.
ذوق هنری از همان دوران کودکی در شب شعرهای خانوادگی به همراه برادر و خواهرانش در نهاد او جوشش و پرورش یافت،شعر سرودن را به صورت جدی از سالهای آخر دبیرستان و بویژه پس از ورود به دانشگاه فرهنگیان اهواز آغاز کرد و فعالیت شعر خوانی را با حضور مستمر در شب شعرهای دانشجویی تا پایان تحصیلات دانشگاهی ادامه داد.
این شاعر پس از آشنایی با مراد اسماعیل وندی و بانو طاهری با حضورش در شب شعرهای شهر ایذه و همچنین شعر سرودن و شعر خوانی در آیین ها و مناسبتها فعالیت ادبی اش را استمرار بخشید.

نخستین دفتر شعر قدرت الله حسینی برآفتابی با عنوان مزرعه کلام در ۱۲۸ صفحه سال جاری توسط انتشارات خوزان- اهواز به چاپ رسید.

اشعار مزرعه کلام شامل ۱۲۴ قطعه شعر در غالب های کلاسیک، غزل، مثنوی، رباعی، چهارپاره، شعر نو، نیمایی و سپید سروده شده اند.
مفاهیم و مضامین سروده های این شاعر اجتماعی و عاشقانه هستند و برخی سروده هایش او را شاعری دغدغه مند و آرمان گرا با نگاهی میهن پرستی، جهان شمولی، زیست بوم و بیان تمثیلی که جامعه هدفش مردم و توده ها هستند را نشان می دهد.
حسینی برآفتابی سال ۱۳۵۱ در ایذه- روستای سر سبز و رویایی سادات حسینی چشم به جهان گشود و هم اکنون در شهر اهواز روزگار می گذراند. وی شاعری را از دوران نوجوانی آغاز نمود و به صورت حرفه ای از سال ۱۳۹۰ با حضور در محافل و انجمن های ادبی ادامه داد و سروده های او در ستون های ادبی و روزنامه های توسعه، قلم امروز، و هفته نامه آستانه پارس انتشار یافته است.

باز هم تکرار مشکل، باز هم بارندگی، باز هم زیر آب رفتن اهواز و برخی شهرهای خوزستان و تحمیل خسارت‌های فراوان مادی و فشار روحی-روانی مضاعف بر مردم به ویژه در مناطق فقیرنشین و آسیب‌پذیرتر و باز هم سریال تکراری تا زیر زانو در آب رفتن مسئولان استانی و شهرستانی در خانه‌های محاصره در آب برای همدردی با آنها!! نمایشی تهوع‌آور و تکراری که فقط به درد همان کادر دوربین‌هایشان می‌خورد و چند عکس یادگاری، که بله، ببینید چقدر مردمی هستیم که تا زیر زانو در آبیم!