به قلم: منصور بزرگمهر
شوربختانه با خبر شدیم که میرعابدین کابلی باستانشناس مطرح ایرانی درگذشته است.
پس از سال ۵۷ فعالیت هیأت باستانشناسی فرانسوی در شوش متوقف شد و فرانسوی ها شوش را ترک نمودند. در سال ۱۳۶۱ بخاطر فعالیتهای شهرداری جبهه شمال غربی تپۀ آپادانا در خطر افتاد. در نتیجه یک هیأت به سرپرستی میرعابدین کابلی از طرف مرکز باستان شناسی ایران به شوش آمد و تا سال ۱۳۶۳ با حفاری در سه نقطه آثاری از دوره اسلامی، گورستانی اشکانی، دیواره ای هخامنشی و تکه ای از یک کتیبه سنگی به خط میخی پارسی باستان و یک کوره آجر پزی سلجوقی به دست آمد.
سپس کاوش در جبهه غربی تپۀ آپادانا برای مدت ۱۱ سال متوقف شد و در سال ۱۳۷۳ از سر گرفته شد. گروه باستان شناسی شوش درصدد برآمد با استفاده از روش پی گردی کل دیواره هخامنشی را مورد شناسایی دقیق قرار دهد. در اواخر فصل چهارم کاوش، یک فضای زیستی، تشریفاتی در درون دیواره کاخ آپادانا آشکار شد. هیئت به این نتیجه رسید که این نقطه ممکن است ورودی کاخ باشد. یافتن شمار بسیاری سرپیکان، سر نیزه و اسلحه در همان محل نیز این نظریه را تقویت می کرد. این اشیاء بدست آمده مربوط به فرهنگ ایران نبودند بلکه به فرهنگ حوزه دریای مدیترانه و به سرزمین یونان یا سربازان مقدونی تعلق داشتند.
در پنجمین فصل کاوش نیز اشیاء دیگری مانند سنگ فلاخن پیدا شد که بوسیلۀ منجنیق پرتاب شده اند. کابلی بر این باور بود که این یافته ها نشانگر این اند که علی رغم گزارش مورخان یونانی، اسکندر مقدونی به نحو صلح آمیزی وارد شوش نشده است.
چاپ این صفحه
