به قلم:دنیا قابضی
بسم الله الرحمن الرحیم
جناب آقای رئیس جمهور
با سلام و احترام
همانطور که مستحضرید ویروس جهانی کرونا تاکنون اثرات مرگبار مادی ومعنوی را بر جای نهاده و فقر اقتصادی،فرهنگی، اجتماعی و شیوع گسترده آن در جامعه امروز باعث تکثر مرگ و میر هم وطنان و عزیزانمان شده است.قصد متهم کردن شما یا نهاد یا صنف خاصی را ندارم اما شما بعنوان رئیس هیات دولت و ستاد بحران وظیفه نظارت و کنترل این بحران را از طریق تدابیر حفاظتی-امنیتی و مداخلاتی لازم داشتید اما رشد صعودی این ویروس مرگبار حاکی از آن است که شما طبق قانون مدیریت بحران تمهیدات امنیتی- بهداشتی لازم را برای شهروندان به تناسب رشد این ویروس فراهم ننمودید و باعث شد با سیل ورود این بحران و فراگیر شدن ملی این ویروس در اقصی نقاط کشور مواجه شویم و در زیر رگبارهای کشنده ی کرونا،داغدار فقدان بسیاری از هموطنان وعزیزان خود باشیم.
جناب آقای رئیس جمهور
شما طبق اصل ۱۲۱ ق.اساسی در حضور ریاست قوه قضائیه و شورای نگهبان و نمایندگان مردم درپیشگاه قرآن کریم و خدای متعال و در برابر ملت سوگند یاد نمودید،مسوولیت هایی را که عهده دار هستید اعم از حفظ و تامین استقلال و امنیت سیاسی،اقتصادی، فرهنگی و حقوق شهروندی مردم از هیچ اقدامی دریغ نورزید و قدرتی را که با رای ملت گرفتید بعنوان امانتی مقدس نگاه داریدو همچون امینی پارسا و فداکار در اجرای احقاق حقوق ملت بکوشید.اما با توجه به بحران کنونی وفقر مرگباراقتصادی، فرهنگی ،اجتماعی که بر جان و مال مردم سایه افکنده بی آنکه خودرا مقصر بدانید در سکون و سکوت ماندید؛
پرسشی که اینجا مطرح میشود آیا شما طبق یک بانک اطلاعاتی جامع و تخصصی-راهبردی در علت یابی و تهیه ضوابط فنی و استانداردهای کاهش خطر یک بحران اقدام نمودید؟
آیا به حد کافی دستگاه های مسوول در بحران را جهت پایش مخاطرات و هشدارهای سریع و آموزش های لازم به شهروندان ملزم نمودید؟
آیا جهت کنترل و مهار این بحران از دانشگاه ها و مراکز عالی آموزشی و نخبگان جهت استفاده از فناوری های نوین و پیشگیرانه و افزایش سطح سواد شهروندان در مقابله با این بحران نظارت های لازم را انجام دادید؟
چرا زمانیکه بحران رشد صعودی و غیرقابل کنترل پیدا کرد از افراد متخصص و کارآمد جهت همیاری با آموزش مفید و یکدست برای شهروندان استفاده نکردید؟
چرا طبق یک عملکرد آکواریومی در اتاق شیشه ای با اطلاع رسانی واقعی، مردم را از خطرات سهمگین این ویروس و مبتلایان و تلف شدگان با آمار دقیق و رو به رشد آگاه نکردید؟
جناب آقای رئیس جمهور متهم کردن مردم در عدم رعایت پروتکل های بهداشتی بدون تامین تمهیدات بهداشتی امنیتی منصفانه نیست.
چرا خودرا متهم اصلی این بحران نمیدانید؟
چرا با نظارت بر وزارتخانه اداره ی امنیت کشور را به درستی انجام ندادید؟
زمانیکه مردم را به جامعه دعوت نمودید چه تدبیری داشتید؟
در علم حقوق اگر عملی انجام دهیم که نوعا کشنده باشد جرم است حتی اگر قصد نتیجه نداشته باشیم اما بدانیم ممکن است آسیب زا باشد مسولیم. شما بعنوان یک حقوقدان چرا متوجه نبودیدبازگشایی جامعه بعلت فشار اقتصادی دولت در تامین بودجه بحران و خسارت وارده به شهروندان نوعا کشنده است؟
چرا به عنوان رییس ستاد بحران متوجه نبودید در بحران مشارکت مردمی لازم است و زمانیکه در اوج بحران سازمان های مردم نهاد و دیگر تشکل ها بصورت خودجوش جهت درمان کنترل بحران شتافتند اقدام وزیر بهداشت در حذف معاونت اجتماعی را تذکر ندادید؟
در پاسخ به پرسش ها، مستفاد از قانون مدیریت بحران کشور مصوب ۱۳۹۸/۵/۷ باید بگویم شما در توانمندسازی جامعه از طریق نظارت تخصصی بر عملکرد دستگاه های مسوول اعم از وزارتخانه هایی که وظیفه آموزش مقابله با بحران و افزایش بخشی روحیه تاب آوری جامعه در رویارویی با بحران را داشتند ضعف داشتید که اگر این نظارت به منظور پیشگیری از آسیب بیشترو جلوگیری از ورود به بحران انجام میشد جامعه هرچند آسیب پذیر به بحران تبدیل نمیشداما امروز جامعه انسانی ما در زیر آواری از بحران کرونا دست و پا میزند و علاوه بر آسیب های معنوی وجسمی خسارت های اقتصادی،اجتماعی،فرهنگی و …را متحمل شده اند. شما میتوانستید طبق بند “ث” ق.مدیریت بحران با یک مدیریت راهبردی رویکرد های نظارتی خود را با بکارگیری نخبگان و متخصصین وحتی مجربین کادر پزشکی بازنشسته و جذب کمیته های معتمد اجتماعی جهت کمک های فرا ملی در راستای کنترل و مهار این بحران اقدام نماییدوبا استناد به بند ج و ح این قانون با جامعه شناسی دقیق و شناخت و تحلیل علمی از این بحران دستگاه های مسوول را طبق یک برنامه مدون و راهبردی جهت کاهش مخاطرات بحران و آسیب پذیری جامعه در کنترل بحران فراخوانید اما شما حتی در تهیه و تامین تمهیدات امنیتی بهداشتی و درمانی جامعه تعلل ورزیدید و نشان دادید تاب آوری در مقابل یک بحران را ندارید؛ مصداق این نقد،فقر تمهیدات بهداشتی شهروندان وکادر درمان و پرسنل نهادها و سازمان ها بود که طی دوره بازرسی در ستاد مقابله با کرونا عینا و مصداقا لمس و مشاهده نمودم. همچنین طبق بند “ذ” قانون مدیریت بحران،وظیفه ترویج فرهنگ ایمنی در جامعه جهت آموزش های لازم باهمکاری تشکل های مردمی،فدراسیون های ورزشی و بخش خصوصی و دولتی و غیردولتی را داشتید اما در عمل توجه کافی به توسعه مشارکت های مردمی نداشتید.مصداق این نقد حذف معاونت اجتماعی توسط وزیر بهداشت در اوج بحران و نیاز امنیتی جامعه بود که سکوت کردید بی آنکه نقش سازمان های مردم نهاد و مشارکت های مردمی را در کنترل بحران در کنار دولت در نظر بگیرید بطوریکه تاثیرمشارکت سازمان های مردم نهاد در فاز اول کنترل بحران تا بعداز عید نوروز بود و پسا قرنطینه بعداز بی توجهی به نقش آفرینی سمن ها شاهد رشد صعودی ویروس و افزایش مرگ و میر و تنها ماندن وزیر بهداشت بودید.
شما طبق اصل ۸۰ ق.اساسی میتوانستید با جذب کمک های فراملی درصد رشد بحران را کاهش وتوان پاسخگویی جامعه در مقابل این بحران را افزایش دهیدوطبق بند “ز” با نظارت کافی بر عملکرد دستگاه های مشمول این قانون و مسوول در بحران طبق یک سند راهبردی مدیریت بحران، با ترسیم روش ها و اجرای سیاست های اصولی اعم از آموزش شهروندان در رویارویی با این ویروس جهت کنترل بحران اقدام مینمودید و با آمادگی لازم،شهروندان را قرنطینه خارج مینمودید نه اینکه با ابلاغ بازگشایی جامعه و بدون اطلاع دقیق خطرات و وجود این ویروس یک جامعه را به آغوش این بحران بکشانید.
شما حتی نظارت و اهتمام کافی برای اجرای سند راهبردی ملی مدیریت بحران در ستاد بحران استان ها و شهرستان را هم به درستی انجام ندادید و همین امر باعث پارادوکس مدیریتی در مقابله با این بحران شد؛ مصداق این نقد تصمیم استاندار خوزستان مبنی بر قرنطینه ی شهروندان و خوزستان در شرایط قرمز بود و تصمیم شما بر خلاف نظر استاندار مبنی بر بازگشایی مجدد استان بود.در صورتیکه طبق پیوست کاهش خطر در بند “چ” ماده ۴ این قانون بایسته بود در سراسر استان ها توسط دستگاه های مسوول اقدامات مربوط به کاهش خطر این بحران را اجرا مینمودید.
جناب آقای رئیس جمهور
مگر با توجه به اصل ۱۳۴ ق.اساسی ریاست هیات دولت با رییس جمهورنیست؟ پس چرا زمانیکه در جلسه هیات دولت تصمیم بر همکاری دستگاه های مسوول اعم از وزارت راه و شهرسازی،صنعت،علوم،تحقیقات و فناوری، آموزش وپرورش،میراث فرهنگی و گردشگری و صنایع دستی گرفته شد باز هم به فلج نمودن فعالیت های اجتماعی، تحصیلی،اقتصادی،فرهنگی و … مبدل گشتیم؟ آیا اگر دستگاه های مسوول در کنترل بحران همکاری لازم را داشتند به درمان بحران می انجامید یا فاجعه ی بحران؟ برای نمونه عملکرد بعض از وزارتخانه ها را به تفکیک و اختصار به شرح ذیل ارائه مینمایم:
وزارت آموزش و پرورش
برای آموزش دانش آموزان مناطق روستایی و عشایری که دسترسی به اینترنت هم ندارند اقداماتی صورت نگرفت بطوریکه دختر بچه ساکن دزفول برای دسترسی به اینترنت و فضای آموزشی روزانه از رودخانه ی خطرناک عبور میکرد.تبلت هایی هم که قرار بود در نظر گرفته شود توزیع نشد و بسیاری از دانش اموزان ما بیسواد ماندند. همچنین برای امنیت جانی معلمان هم تدبیر علمی صورت نگرفت و اینکه معلمان باید در فضای مدرسه حضور داشته باشند منطقی نبود ک منجر به افزایش تلف شدگان این ویروس در جامعه معلمین شد. همچنین نسبت به آموزش افکار عمومی وقشر بیسواد و کم سواد جامعه بالاخص روستاییان و عشایر در رعایت پروتکل های بهداشتی،روحیه بخشی در مقابل بحران اقدام چندانی صورت نگرفت. همچنین بنا بر رشد نموداری مرگ و میر در معلمان نظام سلامت آموزش و پرورش ضعیف نشان داده شده است در صورتیکه با تدوین طرح آموزش معلم در در خانه میتوانستند تدابیر لازم جهت کنترل این بحران را درنظر گیرند و معلمین هم همانند دانش آموزان از طریق وبینار به تدریس خود ادامه میدادند تا در جامعه ی دانش آموزی با افول سواد و آموزش مواجه نشویم و هم اینکه امنیت قشر معلمین در کنار دانش آموزان حفظ شود. بنابراین با توجه به عصر ارتباطات الکترونیکی لزومی بر حضور معلم در مدرسه نبوده و طرح آسانی بود که ریاست جمهوری نتوانستند به موقع ورود نمایند و نظارت بر عملکرد این وزارت داشته باشند.
وزارت بهداشت ودرمان
آیا وزارت بهداشت در خصوص نهاد ها و سازمان ها و افکار عمومی،آموزش های لازم را جهت کنترل و رعایت این ویروس داشته است؟ ایا وزارت بهداشت تمهیدات امنیتی- بهداشتی لازم را برای بیماران و کادر درمان فراهم نمود؟ ایا وزارت بهداشت درخواست جدی همکاری ریاست جمهوری و سازمان برنامه و بودجه را بطور جدی پیگیری کرد ؟ ایا وزارت بهداشت از طریق ایجاد شبکه های مجازی آموزش های لازم را جهت آگاهی بخشی افکار عمومی و نهادهای زیرمجموعه خود به مقدار کافی برپا نمود؟ رشد صعودی این ویروس و افزایش مرگ و میر و نبود تخت های بیمارستانی و عدم آگاهی دقیق از خطرات ورود این ویروس علاوه بر افکار عمومی و قشر بیسواد حتی در بین پرسنل و مدیران نهادها و سازمان ها هم به وضوح دیده میشود و پارادوکس نظرات وزیر بهداشت از یک طرف قوت قلب و از طرفی دیگر هشدار مرگ و میر ۴ رقمی و قرنطینه نشان از بی تدبیری و عدم مدیریت راهبردی است. ضمن اینکه ایشان یکی از اعضای اصلی ستاد مبارزه با کروناست پس چرا تاکنون در جهت کنترل بحران راهکاری ارائه نداده است؟
وزارت میراث فرهنگی،گردشگری
آیا این وزارت با هم پوشانی وزارت آموزش و پروش و صدا و سیما با ارائه برنامه های آموزشی در اماکن فرهنگی و گردشگری به جذب مردم در خانه و معرفی اثرهای فرهنگی از طریق ارتباطات الکترونیکی اقدامی نموده است؟ وزارت میراث فرهنگی و گردشگری میتوانست با در نظر گرفتن بودجه برای موزه ها و رستوران های سنتی،هتل ها و صنایع دستی تحت پوشش خود فراخوان تعطیلی را ابلاغ و اماکن فرهنگی و گردشگری و موزه ها ک اثرات ناشناخته ی تاریخی است را با همکاری صدا وسیما و آموزش وپرورش برای مردم در رسانه و تلویزیون جایگزین و اجرا نماید ماحصل آن مردم با انگیزه ی رفاهی در خانه میماندند هم اینکه از طریق ساخت سریال های آموزشی سواد لازم را جهت مقابله با این ویروس به افکار عمومی تزریق مینمودند.همچنین به جای حضور معلم در یک فضای بسته و بدون تهویه هم اینکه با ارائه آموزش های لازم در فضای آزاد فرهنگی جذابیت تحصیلی و روحیه افزایی دانش آموزان و حتی اولیا را بالا میبردند و هم اینکه خطر ابتلا به این ویروس در بین معلمین رو به کاهش میرفت و هم انزوانشینی ها و سلب انگیزگی های اولیا و دانش آموزان از تحصیل مجازی و حصار خانگی رو به افول میرفت.
وزارت صنعت معدن تجارت
آیا تاکنون وزارت صمت در تامین کالاهای اساسی شهروندان اقدامات رضایت بخشی داشته است؟ آیا تاکنون وزارت صمت اقدامات لازم را جهت جلوگیری از مراجعین حضوری جهت اخد مجوز و ثبت سفارش ها از طریق تقویت رسانه های ارتباطات الکترونیکی انجام داده است؟ وزارت صمت اگرچه کالاهای اساسی را تامین نمود اما با هزینه های نجومی منجر به قحطی کالاهای اساسی در منازل و تامین مایحتاج خانوارها شد و علاوه بر ویروس کرونا عامل مرگ تدریجی بسیاری از شهروندان کم بضاعت و بی بضاعت و کوچک شدن سبد مصرفی خانوارها هم شد.
جناب آقای رئیس جمهور
اینک جهت درمان و کنترل بحران با جذب مشارکت درمانی و اقتصادی از طریق تشکیل کمیته های معتمد اجتماعی بهره وری لازم را داشته باشیدوبر پایه یک نظام شیشه ای با اطلاع رسانی دقیق و توصیف واقعی وضعیت بهداشتی درمانی جامعه را از قرنطینه فعلی خارج نمایید وکمک نهادهای بین المللی را خواستار باشید نه صرفا ادعا داشته باشید که ایران در مرتبه متوسط و کنترل بیماری نسبت به سایر کشورها قرار دارد و اینبار با مردم در خصوص خطرات فاجعه بار این ویروس وآمار تلفات واقعی بر پایه نظام شفافیت رفتار کنید و با سکوت نشان از رضای رفع این ویروس یکباره مردم را با بازگشایی بدون امنیت به آغوش این بحران نکشانیداگرچه بازهم بدون هیچ تدبیری فقط بطور موقت زندگی اجتماعی شهروندان را به سکون و سکوت دعوت نمودید و کرکره ی جامعه را نیمه پایین کشیدید.
جناب آقای رئیس جمهور
امنیت شهروندی دفترنقاشی نیست که با رنگ های بی تدبیری زرد و سفید و قرمز آنها را خط خطی کنید و با یک قرنطینه ی ساختگی جامعه ی سفید را فریاد بزنید تا که با گشاده رویی به استقبال این ویروس مرگبار بروند بی آنکه بدانند شما برای فرار از فقر اقتصادی حاکم بر جامعه مجددا دستور بازگشایی خواهید داد. جناب آقای رئیس جمهور ما نمیگوییم مثل کشورهای کمونیسم و مارکسیسم که خدا را قبول ندارند با مردم جابرانه رفتار کنید اما الجبار را سلاحی بسازید برای نظارت بر رعایت دستگاه های مسوول در تامین تمهیدات امنیتی-بهداشتی زیرمجموعه های خود و شهروندان تا حدااقل بتوانیم بدون قرنطینه و با ایجاد یک جامعه ی باسواد هم چرخه اقتصادی-اجتماعی را بدون تعطیلی های بی حاصل کنترل نماییم هم امنیت حقوق بشر اسلامی را.
و من الله توفیق
چاپ این صفحه
