امروز: ۸ بهمن ۱۴۰۴

ما از اول دلمون قرص بود…

 

پایش صنعت :

بررسی ناآرامی‌ ها در ایران و ارتباط آن با جنگ ۱۲روزه و راهبرد دفاعی کشور

در سال‌های اخیر، جمهوری اسلامی ایران با ترکیبی از تهدیدات سخت (نظامی و امنیتی) و نرم (رسانه‌ای، روانی و اجتماعی) مواجه بوده است. ناآرامی‌های داخلی که در مقاطع مختلف بروز کرده‌اند، هم‌زمان با تشدید تنش‌های منطقه‌ای و درگیری‌های مستقیم و غیرمستقیم ایران با رژیم صهیونیستی و متحدانش، از سوی برخی نهادهای تحلیلی و امنیتی به‌عنوان بخشی از یک راهبرد ترکیبی دشمن مورد بررسی قرار گرفته‌اند.

این گزارش به بررسی این دیدگاه می‌پردازد که ناآرامی‌های داخلی چگونه در چارچوب جنگ ترکیبی و به‌ویژه در ارتباط با جنگ ۱۲روزه اخیر تحلیل می‌شوند.

۱. ماهیت ناآرامی‌ها از منظر جنگ ترکیبی

جنگ ترکیبی به استفاده هم‌زمان از ابزارهای نظامی، اقتصادی، رسانه‌ای، سایبری و اجتماعی برای تضعیف یک کشور هدف اطلاق می‌شود. در این چارچوب:

اعتراضات اجتماعی واقعی می‌توانند بستر اولیه باشند

شبکه‌های رسانه‌ای خارجی و فضای مجازی می‌توانند نقش تشدیدکننده و جهت‌دهنده ایفا کنند

عملیات روانی با هدف فرسایش اعتماد عمومی و انسجام ملی انجام می‌شود

بر اساس این تحلیل، تمرکز صرف بر خیابان بدون توجه به اتاق‌های فکر رسانه‌ای و اطلاعاتی، تصویر ناقصی از ماجرا ارائه می‌دهد.

۲. ادعای نقش سرویس‌های اطلاعاتی خارجی (از جمله موساد)

برخی تحلیل‌ها و مواضع رسمی در ایران معتقدند که:

سرویس‌های اطلاعاتی دشمن، به‌ویژه موساد،از طریق شبکه‌های رسانه‌ای فارسی‌زبان خارج از کشور،عملیات سایبری،و هدایت روایت‌ها در شبکه‌های اجتماعی در تلاش بوده‌اند تا ناآرامی‌ها را از سطح مطالبات محدود اجتماعی به سمت بی‌ثبات‌سازی امنیتی سوق دهند.

۳. ارتباط ناآرامی‌ها با جنگ ۱۲روزه

در جریان جنگ ۱۲روزه (که یکی از مقاطع حساس تقابل مستقیم و غیرمستقیم ایران و رژیم صهیونیستی تلقی می‌شود)، چند هم‌زمانی معنادار مورد توجه تحلیلگران قرار گرفت:

افزایش فعالیت رسانه‌های معاند هم‌زمان با درگیری نظامی
تمرکز بر القای «ضعف داخلی» ایران
تلاش برای القای دوگانه‌ی جنگ خارجی – فروپاشی داخلی
از منظر راهبردی، ایجاد ناآرامی داخلی در زمان درگیری خارجی می‌تواند:تمرکز تصمیم‌گیران دفاعی را کاهش دهد و هزینه‌های امنیتی داخلی را افزایش دهد
پیام ضعف به دشمنان منطقه‌ای مخابره کند

۴. تأثیر بر راهبرد دفاعی ایران

ایران در سال‌های اخیر، راهبرد دفاعی خود را بر سه محور بنا کرده است:

۱. بازدارندگی نظامی فعال

۲. انسجام داخلی و امنیت ملی

۳. مدیریت جنگ شناختی و رسانه‌ای

بر این اساس، ناآرامی‌های داخلی – فارغ از منشأ اولیه آن‌ها – اگر به سمت خشونت و بی‌ثباتی سوق داده شوند، مستقیماً به‌عنوان تهدید مکمل تهدید نظامی خارجی تلقی می‌شوند.

۵. جمع‌بندی

ناآرامی‌های داخلی در ایران را نمی‌توان صرفاً پدیده‌ای تک‌بعدی دانست در فضای تقابل منطقه‌ای، این ناآرامی‌ها در چارچوب جنگ ترکیبی تحلیل می‌شوند هم‌زمانی آن‌ها با جنگ ۱۲روزه، از نگاه نهادهای امنیتی، می‌تواند نشانه تلاش دشمن برای فشار هم‌زمان از بیرون و درون باشد تقویت انسجام اجتماعی، پاسخ‌گویی به مطالبات مشروع و ارتقای سواد رسانه‌ای، در کنار توان دفاعی، بخش جدایی‌ناپذیر امنیت ملی محسوب می‌شود.

منبع : راوی میهن

چاپ این صفحه