تنها رود بین المللی و قابل کشتیرانی
اروند رود در حصار خاکریزهای هشت سال دفاع مقدس گرفتار شده است !!!
تفکراتی صرفا امنیتی که حتی صنعت گردشگری را تحت الشعاع خود قرار داده است و این رود جذاب که در طلوع آفتاب با عبور کشتی های ترانزیتی و مسافری، شناورهای سنتی و تجاری ، انواع شناورهای صیادی ، قایق های ماهیگیری ، حضور دلفین ها در فصل بهار ، پتانسیل ماهیگیری ، انواع پرندگان دریایی ، کشتی های به گل نشسته و جزرو مد و در نهایت غروبی رویایی
محصور خاکریزهای بلاتکلیف شده است …
و این همه جاذبه را بر دیدگان ناظران حرام نموده است
اما کمی آن طرف تر ، کشور عراق در مبحث گردشگری در حال سرمایه گذاری است
که به دلیل نزدیک بودن دو مرز با چشمی غیر مسلح نیز میتوان این پیشرفت ها را دید لمس کرد !
سنگ فرش های ساحلی ، پارک زیبای ساحلی ، شهربازی مدرن و نیز حتی گردش های عصرانه مرز مقابل باعث حسرت مردم مرز دار اروندکنار شده است !
سوالی که ذهن هر بیننده را به خود مشغول میکند
چگونه است که مرز مقابل امنیت را در اقتصاد پویا میداند و در صنعت گردشگری سر مایه گذاری می کند؟
اما ما باید به اسم امنیت از حضور و استفاده از طبیعت خدا داده محروم باشیم !!
جا داشت برای رشد صنعت گردشگری در این مرز ملی پارک ساحلی مدرن با امکانات بوم گردی احداث می شد
شهر بازی و امکانات ماهیگیری و تفریحی لب ساحل احداث می شد ، اگر ساحل سازی مناسبی بر حاشیه اروند رود صورت میگرفت
چشمان گردشگران را به زیبائی این رود بی نظیر دعوت میکردیم
ساحلی برای تمدد اعصاب در غروب های دلپذیر اروند رود برای ورزش و پیاده روی محیا میکردیم
و دیدگان کشتیهای بین المللی را بر زیبائی ویترین ایران زمین باز می کردیم
و باعث غرور ملی میگشتیم …
آیا محرومیت برازنده مرز ملی ، است ؟ آیا سرمایه گذاری در صنعت گردشگری مانع مهاجرت معکوس مرزنشینان نمی شود؟
سرگردانی در برداشت خاکریزهای زمان جنگ دیده میشود
کمسیون امنیت مجلس این وظیفه را در حیطه استانداری می بیند و به صراحت در سفری که به
اروندکنار داشته اند این مهم را به عهده استانداری دانسته اند و اما از سوی استانداری محترم خوزستان تا کنون هیچ اقدامی صورت نگرفته است …
لذا جا دارد تصمیمی قاطع از سوی نهادهای مربوطه در این زمینه اتخاذ گردد
و مسئولین این مهم را شفاف برای مردم تبیین نمایند
به قلم ✍️
*لطیف ابراهیمی
