به قلم: داود رضایی
♨️نگاهی به سبک معماری و ساختمان سازی در چند سال اخیر در اهواز بیانگر بی هویتی ، بی سلیقگی، عدم خلاقیت و بی اصالت بودن معماری برای سازندگان است.
♨️اصولاً نگاه کاسب کارانه و سوداگرانه و منفعت طلبانه سازندگان مسکن و ساختمان در اهواز معطوف به ساخت ساختمان های بی کیفیت ، فاقد روح و کسب سود به هر بها و بهانه ای است.
♨️از آنجایی که شهرداری اهواز و مدیرانش هیچ درکی از معماری تاریخی قدیمی اهواز ندارند و نمی خواهند داشته باشند و تنها به کسب درآمد به هر قیمت فکر می کنند ساختمان های ساخته شده در اهواز اش شور وملغمه ای بی سر و ته از معماری های دوره های مختلف است.
♨️در حقیقت ساختمان سازی در اهواز جنگلی زشت از سبک های معماری غربی است که هیچ سنخیتی با فرهنگ و سنت و اقلیم اهواز ندارد.
♨️راهکار همه این مشکلات حرفه ای شدن ساخت و ساز و وضع مقررات سفت و سخت برای سازندگان است.
♨️شورای شهر باید سازندگان را از طریق وضع قوانین پیشرفته وادار به تبعیت از الگوی معماری بومی اهواز کند.
♨️به کارگیری مشاوران معماری در کنار سازندگان و منوط کردن دادن پروانه ساخت و پایان کار و تایید نقشه های فنی ساخت و ساز و وضع جرایم سنگین و لغو برخی مجوزها ابزارها و اهرم های موثری برای اعمال مناسب معماری بومی هستند.