به قلم: مصطفی یوسفی/بیمارستان گلستان اهواز
اهواز…کلان شهر اهواز، نفت و فولاد، کارون زیبا، پایتخت کتاب ایران، شهر ریزگردها، سکونتگاه اقوام و فرهنگ های گوناگون و…
…شهری که بارها غبار غم و ویرانی و بیماری و سیل و فتنه را دید و «نخل کمر تا نکرد» تا به امروز رسید…
و امروز…
دیار فراموش شده ی بی سر و سامانی در قلب استانی زرخیز که چشم طمع نااهلان به آن دوخته است و شاهرگ اقتصاد ایران است و مردمانی پر از رنج، نشسته بر گنج و چشم به دنبال یک گریزگاه، تنها برای نفسی آسوده که در میانه گلو سرفه امانش را نبرد…
غرض بر نگاشتن مقاله ای طولانی بود در باب مشکلات عدیده اهواز و لزوم توجه کاندیداهای شورای شهر که این روزها صف طویلی از احساس تکلیف تشکیل داده اند، اما بسیار گفته ایم و بسیار شنیده اند و همچنان «بر مداری مدور می چرخیم» و مشکلات همان و شهر نیز هم…
الغرض از غم دنیا گله ای نیست عزیز
گله ای هست اگر، حوصله ای نیست عزیز
حوصله ای نیست عزیز…واگر حوصله ای باشد تنها می نویسیم تا تلنگری باشد بر وجدان هایی که به خواب رفته اند…وجدان ها بیدار باشید!
بحران های زیست محیطی اهواز را به یکی از آلوده ترین شهرهای جهان از نگاه سازمان جهانی بهداشت تبدیل کرده است و سالانه بیش از ۲۰هزار اهوازی را روانه بیمارستان ها می کند و بارش های اسیدی و احتمال آلودگی ریزگردها به مواد رادیواکتیو دلهره به جان مردم می اندازد… وجدان ها بیدار باشید!
چندی است بحران های بیکاری، فقر و گرانی، افسردگی و ناامیدی فراگیر، پل های اهواز که روزگاری نماد زیبایی اهواز بودند را به «آخرین تصویر جوانان عزیزمان از این دنیا» تبدیل کرده اند… وجدان ها بیدار باشید!
برای حاشیه نشین ها که غالبا با هزاران امید و آرزوی آینده ای بهتر برای خود و فرزندانشان از شهرهای کوچک مهاجرت کرده اند، کاری کنید تا آسیب های اجتماعی و فرهنگی آن دامن همه شهر را نگیرد… وجدان ها بیدار باشید!
فرصت ها، ظرفیت ها و استعدادهای اهواز در حوزه های اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی را فدای منفعت طلبی ها و دعواهای سیاسی و جناحی و قومی نکنید… وجدان ها بیدار باشید!
برای بحران های آب و فاضلاب و آب گرفتگی خیابان ها و امکانات شهری به جای دعواها بر سر صندلی و دعواهای مدیریتی به دنبال کار کارشناسی باشید و تدبیری بیاندیشید… وجدان ها بیدار باشید!
و سخن کوتاه کنیم:
یادمان باشد فردایی هست و همه باید در پیشگاه خداوند متعال پاسخ گوی کردارها و رفتارها و گفتارهایمان باشیم.
یادمان باشد فردا مانیستیم اما ناممان هست و فرزندان ما، فرزندان این سرزمین، هستند، پس بکوشیم تا نامی نیکو از ما به یادگار بماند و خردمندانه و دلسوزانه بکاریم تا از برداشت زیبای آیندگان وجدان مان آسوده باشد…
یادمان باشد:
«کاری کنیم تا بماند نه کاری کنیم تا بمانیم.»
چاپ این صفحه
