یادداشتی از: امید پور اسدیان
بسیار ضروری میباشد که هر قومی برای هویت بخشی به داشته های خود و هویت قومی، تلاشی در همه ی سطوح جامعه داشته باشد. همه میتوانند در این هویت بخشی قومی سهم بسزایی داشته باشند. نویسندگان، هنرمندان، شاعران و همه مردم در این باره شایسته است تلاش کنند. متاسفانه هر چه به جلو می رویم هویت قومی کم رنگ تر میشود و جای خود را به ” هویت طایفهای ” می دهد.
در طایفه گرایی نسبت به هویت قومی اصیل هیچ خبری نیست، طایفه گرایی هیچ توجیهی جز نوعی نژاد پرستی و تعصب ندارد، طایفه گرایی عامل بسیار مهم و شکننده ای در ترویج ارتجاع و واپسگرایی است.
طایفه گرایی اندیشه نیست. آنانکه برای طایفه در پیشبرد احزاب و تشکل های مدنی نقش میتراشند سخت به بی راهه رفته و همچنان کورکورانه میروند. نه تنها ساختار ایل بختیاری، بلکه قومیت لر زخمی تعصبات کورکورانه ی طایفه گرایی است. اما ” هویت قومی ” مقولهای دیگر و جداگانهای میباشد. یک قوم فرهنگ، پوشش، موسیقی، زبان و گویش ویژه دارد.
روی آوری به این فرهنگ، پوشش، موسیقی و زبان نه تنها عامل ارتجاع نیست، بلکه به اعتراف آموزه های علمی و شاهدی، باعث تقویت حافظه و تثبیت شخصیت و نوعی خود باوری مثبت خواهد شد. در جهانی امروزی که میرود تا فرهنگ جهانی مثل سیل بنیان کن، انسان ها را از خود بیخود و تهی نماید و با خود به ورطه نابودی بکشاند. توجه به فرهنگ مادری به عنوان بن مایه و ریشه، تکیه گاهی برای خود بودن برای ایستادن برای ماندگاری و برای آرامش، شادی و سر زندگی خواهد بود. همه ما باید تلاش کنیم تا از دامن زدن به طایفه گرایی دور و به هویت قومی و اصالت اصلی خود نزدیک و نزدیکتر شویم و بر آن دلالت کنیم. نگذاریم چنین بیش از این در تعصبات پوچ و ریشه سوز طایفه گرایی همچنان بپوسیم.
اما همچنان نیز بایستی هوشیار باشیم که از چاله به چاه نیوفتیم، شفاف بگویم؛ خیلی راحت میشود از طایفه گرایی به قوم پرستی افراطی نیز افتاد. البته این را نیز بایستی گفت حس همبستگی طایفهای تا آنجا که در مسیر منطق و عقل و بدور از افراطی گرایی و کینه توزی باشد و کلیت منابع و منافع مردم را در نظر بگیرد امری شایسته است.
اما متاسفانه بسیار مشاهده میشود که افرادی به شکل برتر جویی و طایفه گرایانه به بیان رویدادهای تلخ و سیاه گذشته میپردازند و بدنبال ابراز تشدید اذهان عموم مردم آن قوم میگردند.
طایفه گرایی که به هر شکلی و یا به شکل ستیزه جویانه بر پایه برتر دانستن و شایسته مطلق را تنها در طایفه خود جستجو کردن، این پالس رابه مردم دیگر طوایف ارسال خواهد کرد که شما شایسته نیستید. در نتیجه به خاطر زیاده خواهی عده ای نابخرد ، جنگ و جدال طایفهای شکل میگیرد و گسترش آن در دراز مدت مسیر “” همگرایی “” طایفهای یا همگرایی بین طوایف دیگر را باهم، سخت و یا ناممکن میکند.
” طایفه گرایی افراطی عاملی برای عدم هم گرایی طوایف است”